Back

ⓘ Subpopulacija




                                               

Divergentna evolucija

Divergentna evolucija je oblik evolucijskih promjena koje nastaju sa poveċanjem razlike izmedu grupa koje mogu dovesti do stvaranja novih vrsta. Obično je rezultat difuzije iste vrste putem različitih načina genetičke izolacije, koji blokira protok gena medu subpopulacijama. Time je omogućena diferencirana fiksacija karakteristična kod genskih fondova. Glavni faktori kod nakupljanja medupopulacijskih razlika su mutacije, genetički drift i prirodna selekcija. Ta podijeljenost subpopulacija, po bilo kojem osnovu može se uočiti i na molekularnom nivou, što se odražava u nekim modelima struktu ...

                                               

Wahlundov efekat

Wahlundov efekat, u populacijskoj genetici se odnosi na smanjenje heterozigotnosti u populaciji uzrokovano subpopulacijskom strukturom. Naime, ako dvije ili više subpopulacija imaju različite frekvencije alela, onda se ukupna heterozigotnost smanjuje, čak i kada su same subpopulacije u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži. Uzroci ovog fenomena mogu biti geografske ili bilo koje druge barijere za protok gena i genetički drift u subpopulacijama. Wahlundov efekat je prvi put dokumentirao švedski genetičar Sten Wahlund 1928. godine.

                                               

Parapatrijska specijacija

Parapatrična specijacija se javlja u slučajevima kada se areali dviju ili više populacija medsobno djelimično preklapaju. U biogeografiji parapatrija ili paraotadžbina je meduodnos izmedu organizama čiji se areali neznačajno preklapaju i glavnina areala im je blisko susjedna. Oni se zajedno javljaju samo u uskoj kontaktnoj zoni. Ovakva geografska distribucija je suprotna simpatriji, allopatriji ili peripatriji. Takva distribucija tokom vremena može uzrokovati specijaciju, u procesu koji se označava kao parapatrična specijacija.

                                               

Slučajno parenje

Slučajno parenje je pojam koji obuhvata odsustvo medusobnog izbora partnera za reprodukciju po bilo kojem biološkom ili nekom društvenom osnovu, kao što su: fenotip etnička pripadnost srodstvo rasa genotip ako je poznat profesija itd. religija Panmiksija se odvija po zakonu vjerovatnoće medusobnog reproduktivnog kontakta dviju jedinki suprotnog spola, što podrazumijeva da svaka jedinka u populaciji ima podjednaku šansu da se pari sa bilo kojom jedinkom drugog spola. Na konceptu slučajnog parenja reproduktivnog partnerstva počiva model genetičke ravnoteže u populaciji. Wahlundov efekat pret ...

                                               

Forma (zoologija)

Forma – u zoologiji – isključivo je neformalni izraz koji se ponekad koristi za opisivanje organizama. Ova kategorija nema uporište u Medunarodnom kodeksu zoološke nomenklature, tj. nije prihvaćen. Drugim riječima, iako su imena formena latinskom jeziku i ponekad se pogrešno prilažu uz dvojno ime, u zoološkom kontekstu, forme uopće nemaju taksonomski značaj.

                                               

Genetička distanca

                                               

Fiksacijski indeks

Fiksacijski indeks jest mjera populacijske diferencijacije zbog njene genetičke strukture. Obično se procjenjuje na osnovu podataka o genetičkom polimorfizmu, kao što su jednonukleotidni polimorfizam ili mikrosateliti. Kao poseban oblik Wrightove F {\displaystyle F} -statistike, to je jedna od najčešće korištenih statistika u populacijskoj genetici.

                                               

Specijacija

Specijacija je proces nastajanja novih vrsta putem evolucijske divergencije populacija ili monofiletske evolucije. Odreduju je svi opći evolucijski faktori iako se dogada u relativno kratkim geološkim razdobljima i na razini infraspecijskih kategorija živih bića. Biolog Orator F. Cook je prvi skovao termin specijacija za razdvajanje odredene "loze" ili "kladogenezu", za razliku od "anageneze" ili "filetičke evolucije" koje se dešavaju unutar te linije. Pitanje da li i koliko genetički drift manje ili više doprinosi specijaciji problem je mnogih rasprava. Na osnovu izolacijskih činilaca koj ...

                                               

Dema (biologija)

Dema je termin za lokalnu populaciju istovrsnih organizama koji su medusobno aktivno povezani sistemom parenja i prepoznatljivim genskim fondom. Kada su deme dugotrajno izolirane, evoluiraju u podvrstu ili vrstu. Ovaj termin se pretežno upotrebljava u evolucijskoj biologiji i često je sinonim za populaciju. U evolucijskoj kompjutaciji dema se često odnosi na bilo koju od izoliranih subpopulacija, koje su podvrgnute prirodnoj selekciji kao nezavisne jedinica, a ne kao individue. Dema – u biološkoj evoluciji – konceptualno je povezana sa memom u kulturnoj evoluciji.

                                               

Demografska genetika

Struktura stanovništva ili stratifikacija populacije je prisustvo sistematske razlike u alelnim frekvencijama izmedu subpopulacija u populaciji kao rezultat ne slučajnog parenja izmedu jedinki. Može biti informativna za genetičko porijeklo, a u kontekstu medicinske genetike važna je zbunjujuća varijabla u svegenomske studije povezanosti. U praksi se izjednačava sa pojmom demografska genetika

                                               

Neuropeptid

Neuropeptidi su male molekule slične proteinima koji koriste neuroni za medusobno komuniciranje. Oni su neuronski+e signalne molekule koje na specifičan način utiču na aktivnost mozga i tijela. Različiti neuropeptidi sudjeluju u širokom rasponu moždanih funkcija, uključujući analgeziju, nagradu, unos hrane, metabolizam, razmnožavanje, društveno ponašanje, učenje i pamćenje.

                                               

Melanokortin

Šablon:POMC Melanokortini su grupa peptidnih hormona koji uključuju adrenokortikotropni hormon i različite oblike melanocit-stimulirajućeg hormona, a izvedeni su iz proopiomelanokortina u hipofizi. Melanokortini ostvaruju svoje efekte vezanjem i aktiviranjem melanokortinskih receptora. Postoji pet receptora za melanokortin MCR i svi su G-protein spregnuti receptori. U mozgu se eksprimiraju samo MC3R i MC4R i njihov endogeni ligand je α-MSH. Agouti-srosni peptid AgRP je endogeni antagonist. Derivati proopiomelanokortina CLIP γ-MSH ACTH α-MSH POMC γ-lipotropin β-endorfin β-lipotropin β-MSH

                                               

Ćelije ubice

Prirodne ćelije ubice, ćelije ubice ili NK-ćelije važna su komponenta urodenog imunskog sistema za odbranu organizma protiv stranih antigena. Pored regulacije imunskih odgovora, njihova funkcija je i uništavanje zaraženih ćelija i ćelija raka, Nisu to fagocitne ćelije, ih negó uništavaju antigene napadom na njihovu plazma-membranu što uzrokuje citolizu. Vjeruje se da ove ćelije prepoznaju ciljanu ćeliju prepoznavanjem abnormalnog glikokaliksa i da prepoznaju onda kada zaražene ili tumorske ćelije naruše klasu I MHC-a, koja inhibira delovanje NK-ćelija. Pored saznanja da su prirodne stanice ...

                                               

Metapopulacija

Metapopulacija se sastoji od grupe prostorno odvojenih populacija iste. Prema Levinu, metapopulacija se sastoji se od "puno populacija". Općenito se smatra da se metapopulacija sastoji od nekoliko različitih populacija na područjima pogodnih staništa koja su trenutno prazna. U klasičnoj teoriji metapopulacije, svaki populacijski ciklus je relatvno nezavisan od ostalih populacija i na kraju izumre, što je posljedica demografskih stohastičnosti ; što je populacija manja, sklonija je istrebljenju. Iako pojedinačne populacije imaju konačni životni raspon, metapopulacija u cjelini često je stab ...

                                               

Engram

Engram je jedinica kognitivnih informacija unutar mozga, teoretiziran kao sredstvo pomoću kojeg se pohranjuju sjećanja kao biofizičke ili/i biohemijske promjene u mozgu kao odgovor na vanjske podražaje. Tačan mehanizam i lokacija neurološki definiranih engrama bili su fokus upornih istraživanja već mnogo desetljeća. Neuronauka priznaje postojanje mnogih vrsta memorije i njihova fizička lokacija unutar mozga od kojih vjerojatno ovise o odgovarajućem sistemu, poisrednikom u kodiranju ove memorije. Smatra se da takvi dijelovi mozga kao cerebelum, strijatum, moždana kora, hipokampus i amigdala ...

                                               

Hardy-Weinbergov princip

Hardy-Weinbergov princip ili Hardy-Weinbergovo načelo, poznat i kao Hardy-Weinbergov zakon, glasi da populacija ne evoluira ako se frekvencije gena i genotipova ne mijenjaju u nizu sukcesivnih generacija. To je temeljni postulat svih istraživanja populacija u genetičkoj ravnoteži, odnosno tzv. Mendelovskih populacija. Zvog učestalog ponavljanja u pratećim tekstovima, odavno je uobičajena skraćenica HW ekvilibrij ili HW ravnoteža. Ovaj koncept su nezavisno jedan od drugog postulirali engleski matematičar G. H. Hardy i njemački liječnik Wilhelm Weinberg Hardy – Weinbergov zakon, 1908., uočiv ...

                                               

Evolucijska genetika čovjeka

Evolucijska genetika čovjeka proučava razlike medu ljudskim genomima i njihovim najbližim filogenetskim srodnicima, njihovu zajedničku evolucijsku prošlost koja je dovela do tih razlika, te njene učinke i značenja u sadašnjosti. Razlike medu genomima različitih ljudi imaju mnogostruke antropolške, medicinske, forenzičke i društvene implikacije i primjenu. Podaci o genetičkoj konstituciji pojedinaca i genetičkoj strukturi populacije mogu dovesti do važnih spoznaja o evoluciji ljudske vrste, hominida i antropomorfnih majmuna.

                                               

Populacijska ekologija

Populacijska ekologija ili autoekologija je potpodručje ekologije koje proučava dinamiku populacija posmatranih vrsta i prirodu jihove reakcije ra životnom okolinom. To je nauka koja proučava promjene vrličine populacija u vremenu i prostoru. Razvoju populacijske ekologije posebno su pomogla ranije postavljena pravila demografije i životnih tablica. Populacijska ekoogija je značajna za konzervacijsku biologiju a posebno za razvoj analizu osdživosti populacije, koja omogućava dugoročna predvidanja vjerovatnoće opstanka vrste u datim uvjetima okoline. Iako je populacijska ekologija polje bio ...

                                     

ⓘ Subpopulacija

U statistici, a populacija je kompletna skupina objekata posmatranja koji dijele barem jedno zajedničko svojstvo koje je predmet statističke analize. Na primjer, populacija nekog naroda, izmedu ostalih obilježja, dijeli zajedničko geografsko porijeklo, jezik, književnost i genetičku osnovu, što ih razlikuje od ljudi drugih nacionalnosti. Primjer može biti i galaksija Mliječni put, koji se sastoji populacije zvijezda. Nasuprot tome, statistički uzorak je posmatrani podskup izdvojen iz populacije da je predstavlja u statističkoj analizi. Ako je uzorak vjerodostojno odabran, tj. slučajno i bez pristrasnosti, karakteristike cjelokupne populacije iz koje potiče, po zakonu vjerovatnoće, mogu biti predstavljene karakteristikama tog uzorka.

Statistički i biološki pojmovi populacije se medusobno bitno razlikuju.

                                     

1. Subpopulacija

Subpopulacija je podskup populacije, ako dijele jedno ili više dodatnih svojstva. Na primjer, ako je sveukupna populacija jedan narod, subpopulacija mogu biti njegove ne kategorije ili ako je populacija je komplet 2špil" igraćih karata, tada su njegove četiri subpopulacije one sa istim znakom.

Nasuprot tome, podskup populacije koji ne dodatno prisustvo bilo ojeg zajedničkog dodatno svijstva zove se uzorak. Primjer mogu biti 30 masumično odabranih osoma posmatranog uzorka ili karata iz datog kompleta.

Opisna deskriptivna statistika može dati različite rezultate za različite subpopulacije. Na primjer, odredeni lijekovi mogu imati različite efekte na različite subpopulacije, a ovi efekti mogu biti zasjenjeni ili odbačeni ako takve posebne subpopulacija nisu identificirane i ispitane u izolaciji.

Isto tako, parametri se često mogu preciznije procjeniti ako se subpopulacije odvoje: distribuciju tjelesne visine ljudi je bolje modelirati prema muškaracima i ženama kao zasebnim subpopulacijama, na primjer. Populacije koje se sastoje od subpopulacija, mogu se modelirati po "mješovitom modelu, kombiniranjem distribucije unutar subpopulacija u ukupnoj distribuciji populacije. Čak i kada su subpopulacije dobro modelirane po jednostavnom modelu, sveukupna populacija može biti loše prilagodena, što može biti dokaz za postojanje subpopulacija. Na primjer, u dvije jednake subpopulacije, obje normalno distribuirane, ako imaju iste standardne devijacije a različite srednje vrijednosti, ukupne distribucije će ispoljavati nisku sličnost u odnosu na normalnu distribuciju. Srednja vrijednost subpopulacija će pasti na račun ukupne distribucije. Ako su dovoljno razdvojene, formiraju bimodalnu distribuciju, a bez toga, na grafičkom prikazu imaju jednostavan i širok vrhunac. Nadalje, ispoljavat će nadvišavanje disperzije, u odnosu na jedinstvenu normalnu distribuciju date varijacije. Alternativno, ako su subpopulacije sa istom srednjom vrijednošću i različitim standardnim devijacijacijama, ukupna populacije će ispoljavati visoku sličnost, s oštrijm vrhom i težim krajevima i shodno tome plićim prelaznim kategorijama nego kod jednostavne distribucije.