Back

ⓘ Alge




                                               

Smede alge

Smede alge ili mrke alge su razred velike skupine višećelijskih algi, uključujući mnoge morske u hladnijim vodama Sjeverne hemisfere. Većina smedih algi živi u morskom okruženju, gdje imaju važnu ulogu i kao hrana i kao stanište. Naprimjer, alge roda Macrocystis, kelp iz reda Laminariales, mogu doseći dužinu od čak 60 m i tvoriti istaknuto podmorje alfa šuma. Šume alge poput ovih sadrže visoku razinu bioraznolikosti. Drugi primjer je Sargassum, koji stvara jedinstvene plutajuće tepihe morskih algi u tropskim vodama Sargaskog mora koji služe kao staništa mnogim vrstama. Mnoge smede alge, po ...

                                               

Zelene alge

Zelene alge je velika neformalna grupa algi iz koje je evoluiralo u više kopnene biljke. Chlorophyta i Charophyta/Streptophyta, sada su premještene u odvojenu diviziju, kao i potencijalno više bazne Mesostigmatophyceae, Chlorokybophyceae i Spirotaenia. Kopnene biljke ili Embriophyta, nastale su od grupe algi Charophyta. Stoga, kladistički gledano, embriofite pripadaju i zelenim algama. Medutim, budući da su embriofite tradicijski klasificirane kao ni alge ni zelene alge, zelene alge su parafiletska skupina. Otkako je shvaćeni da su embriofite nastali iz zelenih algi, neki ih autori počinju ...

                                               

Zlatne alge

Chrysophyceae – obično zvane hrizofite, hrizomonade, zlatnosmede alge ili kratko zlatne alge – su velika grupa, pretežno slatkovodnih algi. Naziv zlatne alge se takode često koristi za označavanje jedne vrste, Prymnesium parvum, koja uzrokuje ubijanje riba. Naziv Chrysophyceae ne treba miješati sa Chrysophyta, što je dvosmisleni takson. Iako "chrysophyte" janglikacija termina "Chrysophyta", ona se uglavnom odnosi na Chrysophyceae.

                                               

Crvene alge

Crvene alge su velika skupina najčešće višećelijskih, morskih algi, uključujući i mnoge morske trave. Njihovo taksonomsko rangiranje kreće se od razreda do koljena. Donedavno su preovladavali i enciklopedijski podaci o broju vrsta izmedu 2.000 i 7.000 recentnih vrsta. Medutim, prema novijim izvorima, dok neki drugi izvori govore da postoji više od 10.000 vrsta u ovom koljenu algi Rhodophyta obuhvata jedno od najvećih koljena alga, koje sadrži preko 7000 trenutno prepoznatih vrsta s tekućim taksonomskim revizijama. Glavnina vrsta pripada razredu Florideophyceae, a većinom se sastoje od više ...

                                               

Šume algi

Šume algi – koje se po dominaciju roda Laminaria označavaju i kao šume kelpa – su podmorska područja s velikim brojem jedinki raznih vrsta laminarija. Označene su kao jedna od najproduktivnijih i najdinamičnijih ekosistema na Zemlji, a rastu širom svijeta, u umjerenim i polarnim područjima okeana. Ove šume su 2007. otkrivene i u tropskim vodama oko Ekvadora. Ova zajednica uključuje mrke makroalge iz reda Laminariales, koje omogućavaju jedinstveno trodimenzijsko stanište raznim morskim organizmima. Proučavanjem ovog bioma, biolozi su objasnili mnoge ekološke procese. Tokom prošlog 20. stolj ...

                                               

Glaucophyta

Glaucophyta – glaukofite ili glaukocistide, nekada zvane modrozelene alge – su mala grupa slatkovodnih jednoćelijskih algi, danas rjedih nego što su bile tokom a. Opisano je samo 15 vrsta, ali vjerovatno će ih biti još više. Zajedno sa crvenim algama, zelenim algama i kopnenim biljkama, formiraju grupu Archaeplastida. Medutim, odnosi izmedu crvenih i zelenih algi, kao i glaukofita nisu jasni, velikim dijelom zbog ograničenog proučavanja glaukofita. Glaukofite su zanimljive biolozima koji proučavaju razvoj hloroplasta, jer neka istraživanja sugeriraju da mogu biti slični izvornom tipu algi ...

Alge
                                     

ⓘ Alge

Alge su velika raznovrsna grupa jednostavnih, autotrofnih organizama koje mogu biti jednoćelijske i višećelijske. Posjeduju mogućnost fotosinteze kao i biljke, ali ne posjeduju specifične organe biljaka, pa radi toga se ne uvrštavaju u biljke.

Najveći broj algi živi u vodi, mada mnoge žive van vode. Van vode žive na vlažnom zemljištu, kori drveća, vlažnim stijenama, gradevinskom materijalu i sl. Mogu da žive samostalno i u zajednici sa drugim biljkama ili životinjama. Razmnožavaju se vegetativno, bespolno - sporama i polno.

Sve alge su eukarioti osim modrozelenih algi koje su prokarioti, iako se danas ove alge svrstavaju u bakterije. Nauka koja proučava alge se zove algologija ili fikologija.

                                     

1. Klasifikacija

Odbor za medunarodni kodeks botaničke nomenklature preporučio je odredene sufikse za upotrebu u klasifikaciji algi. To su za diviziju: Phyta, za razred: Phycea, za podrazred: Phycideae, za red: ales, za podred: inales, za porodicu: aceae za potporodicu: oidease ; grčko ime za rod genus i latinsko ime za vrstu species.

                                     

1.1. Klasifikacija Osnovna svojstva za primarnu klasifikaciju

Primarna klasifikacija algi temelji se na odredenim morfološkim svojstvima. Glavna medu njima su

  • b hemijska priroda skladištenih hrnjivih materijala,
  • d hemijski sastav ćelijskog zida i
  • a sastav pigmenta u ćeliji,
  • c vrsta, broj, tačka umetanja i relativna dužina flagela na pokretnoj ćeliji,

e prisutnost ili odsutnost definitivno organiziranog jedra u ćeliji ili bilo koje druge značajne ćelijske strukture.

                                     

1.2. Klasifikacija Istorija klasifikacije algi

Iako je Carolus Linnaeus 1754 alge uključio zajedno s lišajevima u svoju kategoriu Cryptogamia, on nije dalje razradivao klasifikaciju algi.

Vaucher 1803 je možda prvi predložio sistem klasifikacije algi i prepoznao je tri grupe, Conferves, Ulves i Tremelles, dok je Link 1820 alge klasificirao na osnovu boje pigmenta i strukture. Harvey 1836 je predložio sistem razvrstavanja na osnovu staništa i pigmenta. J. G. Agardh 1849 1898. podijelio je alge u šest redova: Diatomaceae, Nostochineae, Confervoideae, Ulvaceae, Floriadeae i Fucoideae. Oko 1880. godine, alge i gljive grupirane su u Thalophyta, diviziju koju je stvorio Eichler 1836. Potaknuti time, Engler i Prantle 1912. predložili su revidiranu shemu klasifikacije algi i uvrstili gljive u alge jer su smatrali da gljive potiču od algi. Shema koju su predložili Engler i Prantle sažeta je na sljedeći način:

  • Schizophyta
  • Bacillariophyta
  • Eumycetes Fungi
  • Dinoflagellata
  • Conjugatae
  • Chlorophyceae
  • Rhodophyceae
  • Phaeophyceae
  • Charophyta
  • Phytosarcodina
  • Flagellata

Alge sadrže hloroplaste koji su po strukturi slični cijanobakterijama. Hloroplasti sadrže kružne molekule DNK kao u cijanobakterijama i tumače se kao da predstavljaju smanjene endosimbiotske cijanobakterije. Medutim, tačno porijeklo hloroplasta razlikuje se izmedu zasebnih rodova algi, što odražava njihove promjene tokom različitih endosimbiotskih dogadaja. Donja tabela opisuje sastav tri glavne grupe algi. Njihovi odnosi u liniji prikazani su na slici u gornjem desnom uglu. Mnoge od tih grupa sadrže neke članove koji više nisu fotosintetski. Neki su zadržali plastide, ali ne i hloroplaste, dok su drugi u potpunosti izgubili i plastide.

Filogenija na osnovu plastida nije nukleocitoplasmatska genealogija: